Özet İşe Tutulma Ölçeği Çok Kısa Versiyonu (UWES-3), orijinali Wilmar Schaufeli ve Arnold Bakker tarafından geliştirilen daha uzun versiyonu olan Utrecht Work Engagement Scale (UWES) temel alınarak oluşturulmuş ultra-kısa bir ölçektir. Bu ölçek, bireylerin işlerine karşı duydukları pozitif, tatmin edici ve işle ilgili zihinsel durumu ölçmeyi amaçlar. Güler, Çetin ve Basım (2019) tarafından yapılan uyarlama […]
Özet İşe Karşı Tutum Ölçeği, bireylerin mesleklerine ve çalıştıkları kuruma yönelik genel duygusal, bilişsel ve davranışsal eğilimlerini ölçmek amacıyla geliştirilmiş bir psikometrik araçtır. Bu ölçek, özellikle sağlık sektöründe çalışan personelin, işlerine duydukları bağlılık, memnuniyet veya memnuniyetsizlik düzeylerini belirlemek için kullanılmıştır. Türkiye’deki uyarlama çalışması, 2008 yılında Altuntaş ve Baykal tarafından hemşireler popülasyonu üzerinde gerçekleştirilmiştir. Ölçeğin uyarlanması,
Özet İşe İlişkisel Yaklaşım Ölçeği (İİAYÖ), bireylerin çalışma ortamlarına yönelik benimsediği temel yaklaşımları ölçmek amacıyla geliştirilmiş bir psikolojik ölçek olup, Türkçe’ye bir uyarlama çalışması ile kazandırılmıştır. Ölçek, çalışanların işlerine yönelik sergiledikleri motivasyon, gönüllülük ve işbirliği eğilimlerini kapsayan İlişkisel Yaklaşım ile bireyselliği, kişisel görüşlerin korunmasını ve bağımsız çalışmayı vurgulayan Bağımsız Yaklaşım olmak üzere iki ana boyutu
Özet İşe İlişkin Derin Düşünme Ölçeği, bireylerin iş saatleri dışında, özellikle serbest zamanlarında, işle ilgili konuları zihinsel olarak ne kadar tekrarlayıcı ve ısrarcı bir şekilde düşündüklerini ölçmek amacıyla Türkçeye uyarlanan bir psikometrik araçtır. Orijinal adı Work-Related Rumination Scale (WRRS) olan bu ölçek, işten ayrılma (detachment) eksikliğini ve bunun çalışan sağlığı üzerindeki olumsuz etkilerini değerlendirmek için
Özet İşe Bağlı Gerginlik Ölçeği (İBGÖ), bireylerin çalışma ortamından kaynaklanan stres ve gerginlik düzeylerini ölçmek amacıyla geliştirilmiş bir psikolojik araçtır. Sunulan bu giriş, ölçeğin Türkçe uyarlama çalışmasına odaklanmaktadır. Aslan ve arkadaşları (1998) tarafından sağlık alanında çalışan bireyler üzerinde gerçekleştirilen uyarlama çalışması, ölçeğin Türk kültürüne uygunluğunu ve psikometrik yeterliliğini araştırmıştır. Çalışmada, İBGÖ’nün yapısal bütünlüğü ve ölçüm
Özet İşe Bağlı Duygusal Tükenmişlik Ölçeği, çalışanların iş yaşamından kaynaklanan duygusal kaynaklarının tükenmişlik düzeyini ölçmek amacıyla uyarlanmış psikometrik bir araçtır. Ölçek, Ahmet Günay tarafından 2021 yılında Türkçeye kazandırılmış ve psikometrik özellikleri Türkiye bağlamında incelenmiştir. Bu uyarlama çalışması, iş stresi ve duygusal tükenmişlik kavramlarının Türk çalışanlar üzerindeki etkilerini güvenilir ve geçerli bir şekilde değerlendirme ihtiyacına cevap
Özet İşe Bağımlılık Ölçeği, bireylerin işlerine karşı sergiledikleri aşırı bağlılık ve zorlantılı çalışma davranışlarını ölçmek amacıyla geliştirilmiş veya uyarlanmış bir psikometrik araçtır. Bu özel giriş, Ç. Apaydın (2011) tarafından gerçekleştirilen ve ölçeğin Türkçe’ye uyarlama sürecini ele alan bir doktora tezi çalışmasına dayanmaktadır. Araştırmanın temel amacı, üniversite öğretim üyelerinin işe bağımlılık düzeylerini belirlemek ve bu düzeylerin
Özet İşe Angaje Olma (Kendini İşe Verme) Ölçeği, bireylerin işlerine yönelik sergiledikleri yüksek düzeyde enerji, adanmışlık ve yoğunlaşma durumlarını ölçmek amacıyla Türkçe’ye uyarlanmış bir psikometrik araçtır. Bu uyarlama çalışması, Akif Köse tarafından 2015 yılında doktora tezi kapsamında gerçekleştirilmiştir. Ölçek, özellikle işe angajmanın örgütsel destek algısı ve örgüt iklimi gibi kritik örgütsel değişkenlerle olan ilişkisini ampirik
Öz Bu ölçek, Alev Sökmen tarafından 2003 yılında Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü’nde sunulan yüksek lisans tezi kapsamında geliştirilmiştir. Ölçeğin temel amacı, büro yönetimi bağlamında uygulanan işe alıştırma (oryantasyon) eğitiminin önemini ve bu eğitimin çalışanların işgören performansına olan etkisini ölçmek ve değerlendirmektir. Geliştirme aşamasında olan bu anket, özellikle Ankara’daki kurumlarda görev yapan personel üzerinde saha
Özet İşbirlikli Öğretim Yönteminde Değerlendirmeye Yönelik Tutum Ölçeği, 1995 yılında A. M. Sünbül tarafından bir yüksek lisans tezi kapsamında geliştirilmiş bir ölçme aracıdır. Ölçeğin temel amacı, öğrencilerin işbirlikli öğretim yöntemleri uygulanırken kullanılan değerlendirme biçimlerine karşı geliştirdikleri tutumları nicel olarak belirlemektir. Bu ölçek, işbirliğine dayalı öğrenme ortamlarının pedagojik etkilerini ve öğrencilerin bu ortamlardaki ölçme süreçlerine yönelik
İşbirlikli Öğretim Yönteminde Değerlendirmeye Yönelik Tutum Ölçeği Read More »